Met zijn poëtische teksten, verspreid over vier studioalbums, veroverde Jonas Winterland sinds 2013 een unieke plaats binnen de Vlaamse muziek. Liedjes als 'Altijd halverwege', 'Ik hou je warm' en 'Mensen zijn gemaakt van dun papier' groeiden uit tot kleinkunstklassiekers en leverden hem een trouw publiek op. Zijn plan was dan ook helder: naarstig verder schrijven aan zijn muzikale oeuvre. Tot in 2020 het noodlot tussenbeide kwam: door onverwacht gehoorverlies kon Jonas bijna een jaar lang geen muziek beluisteren, laat staan schrijven.

Na een lang, stapsgewijs herstelproces kon hij die gehoorproblemen definitief achter zich laten en het vizier eindelijk richten op een nieuwe plaat. Met producer Nicolas Rombouts en een ploeg topmuzikanten nam hij de tijd om de authentieke sound te zoeken die hij sinds zijn debuut al najaagt. 'Nieuwe planeten om thuis te komen' is een tijdloze plaat geworden: soms klinkt hij volledig uitgepuurd, soms prettig rammelend rockend. Nergens zit de productie de haarfijne teksten in de weg.

De sfeer van het album wordt meteen geïllustreerd in het openingsnummer 'Goud in de rivier': een beklijvende ode aan vergane vriendschappen. Het is een samenwerking met goede vriend Jente Pironet, frontman en songschrijver van Portland. Samen zingen Jente en Jonas het lied naar een hartverscheurend hoogtepunt, laverend tussen hypnotiserende elektronica en alsmaar nerveuzere gitaren.

Bijzonder is ook de vooruitgeschoven single 'Families met een barst', een rauwe, brutaal eerlijke song over gebroken families. In de studio werd het lied vastgelegd als een 'happy accident': je hoort Jonas een eerste keer meezingen terwijl gitarist Geert Hellings zijn gitaarpartij uitzoekt. Aan dit pure moment werden later enkel nog pianoklanken van jazzpianist Hendrik Lasure toegevoegd.